Giyilebilir teknoloji dünyası akıllı saatler, yüzükler ve bilekliklerle her geçen gün daha da ferdî bir hal alıyor. Lakin Maryland Üniversitesi’nden biyolog Brantly Hall liderliğindeki bir küme araştırmacı, bu hudutları biraz daha zorlayarak direkt iç çamaşırına takılabilen “akıllı bir cihaz” geliştirdi.

Elektrokimyasal sensörlerle donatılmış bu küçük aparatın misyonu ise epeyce sıra dışı: İnsan bedeninin en gizemli ve hakkında en az konuşulan çıktılarından birini, yani bağırsak gazlarını takip etmek.

Bilim dünyası kan şekeri, kolesterol yahut hormon düzeyleri için net sonlar belirlemiş olsa da, mevzu bağırsak gazı üretimine geldiğinde elimizde hala somut bir data yok. Gastroenterologların “fırtına öncesi sessizlik” olarak nitelendirdiği bu belirsizlik, tabiplerin bir hastanın gaz üretiminin nitekim çok olup olmadığını objektif bir halde ölçmesini imkansız kılıyor. Araştırmanın lideri Hall, normal bir gaz üretiminin neye benzediğini bilmeden sağlıklı bir kıymetlendirme yapmanın sıkıntı olduğunu savunuyor. Bu boşluğu doldurmak için geliştirilen ve iç çamaşırına klipsle tutturulan bu saklı sensör, insan bedenindeki bu boşluğu bilimsel datalara dönüştürmeye başladı.

İnsan gazı atlası: Bilgiler şaşırtıyor

Araştırma takımı, geliştirdikleri sensörü gerçek denekler üzerinde test ederek elde ettikleri bulguları bilim dünyasıyla paylaştı. Sonuçlar, daha evvelki kestirimlerin epey ötesine geçti. Evvelce sağlıklı bir yetişkinin günde ortalama 14 defa gaz çıkardığı sanılırken, bu yeni aygıt sayesinde gerçek sayının 32 olduğu ortaya çıktı. Ortadaki bu büyük farkın temel sebebi ise büsbütün ruhsal. Eski çalışmalar insanların kendi beyanlarına dayanıyordu ve iddia edilebileceği üzere iştirakçiler bu sayıyı eksik bildiriyordu. Artık ise teknoloji, bağırsaklardaki hareketliliği hiçbir utanma duygusu taşımadan, tüm şeffaflığıyla kaydediyor.

Sensörün en kıymetli yeteneği, bağırsak mikrobiyotası tarafından üretilen hidrojeni tespit edebilmesi. Birden fazla insanın çıkardığı gazın temelini hidrojen, karbondioksit ve azot oluştururken, birtakım bünyelerde bunlara metan da eşlik ediyor. Aygıt, bilhassa önbiyotik lif tüketimi sonrasında artan hidrojen üretimini yüzde 94,7 üzere yüksek bir hassasiyetle yakalıyor. Brantly Hall, bu sistemi “bağırsak gazları için daima bir glikoz monitörü” olarak tanımlıyor. Bu teknoloji sayesinde bilim insanları, içimizdeki bakteri dünyasının ne kadar faal olduğunu birinci kere bu kadar net görebiliyor.

Projenin bir sonraki etabında ise araştırmacılar “İnsan Gazı Atlası” ismini verdikleri devasa bir data tabanı oluşturmayı hedefliyor. Yüzlerce gönüllünün katılacağı bu çalışmada, çok lifli beslenmesine karşın neredeyse hiç gaz sorunu yaşamayan “Zen sindiriciler”den, ağır hidrojen üreten “hiper-üreticiler”e kadar geniş bir yelpaze incelenecek. Bu çalışma tamamlandığında, sindirim sistemi şikayetleri yaşayan milyonlarca insan için nihayet bilimsel bir kıyaslama noktası oluşmuş olacak.